Opieka nad psim seniorem to wyjątkowy czas w relacji z czworonogiem. Choć siwy pysk i nieco wolniejszy krok mogą budzić smutek, jesień życia psa może być radosna i komfortowa, jeśli odpowiednio dostosujemy nasze nawyki do jego zmieniających się potrzeb.
Oto kompleksowy poradnik, jak zadbać o godną starość Twojego przyjaciela.
1. Profilaktyka i zdrowie: „Lepiej zapobiegać niż leczyć”
U starszych psów – przyjmuje się, że bariera ta zaczyna się między 7. a 9. rokiem życia, choć u ras olbrzymich znacznie wcześniej – procesy regeneracyjne zwalniają, a metabolizm drastycznie wyhamowuje. Narządy wewnętrzne, które przez lata pracowały na pełnych obrotach, stają się teraz bardziej podatne na schorzenia przewlekłe. Właściwa opieka w tym okresie opiera się na trzech filarach:
-
Badania kontrolne (Przegląd Geriatryczny): Raz na pół roku należy wykonywać psu rozszerzone badania krwi. Oprócz morfologii, kluczowy jest tzw. profil geriatryczny, który sprawdza parametry nerek (mocznik, kreatynina, SDMA), wątroby (ALT, AST, ALP) oraz tarczycy. Starsze psy często cierpią na niedoczynność tarczycy, która objawia się apatią i tyciem. Równie ważne jest regularne badanie moczu, które potrafi wykazać początki niewydolności nerek znacznie szybciej niż badanie krwi, oraz coroczne USG jamy ustnej, pozwalające wykryć zmiany nowotworowe na wczesnym, uleczalnym etapie.
-
Waga pod kontrolą: Nadwaga to najczęstszy czynnik skracający życie psiego seniora. Spowolniony metabolizm i mniejsza aktywność fizyczna sprawiają, że pies łatwiej przybiera na masie, co tworzy błędne koło: nadmiarowe kilogramy obciążają i tak już zużyte stawy, powodując ból, który zniechęca psa do ruchu, co prowadzi do dalszego tycia. Każdy dodatkowy kilogram to także ogromny wysiłek dla osłabionego serca. Jeśli nie czujesz żeber psa pod lekkim naciskiem dłoni, czas skonsultować dietę redukcyjną z lekarzem weterynarii.
-
Higiena jamy ustnej: To często ignorowany, a krytyczny aspekt zdrowia seniora. Nagromadzony przez lata kamień nazębny to siedlisko bakterii beztlenowych. Powodują one nie tylko bolesne stany zapalne dziąseł i wypadanie zębów, ale mogą prowadzić do bakteriemii – sytuacji, w której drobnoustroje przedostają się do krwiobiegu i osiadają na zastawkach serca lub w kłębuszkach nerkowych, powodując ich nieodwracalne uszkodzenie. Regularnie sprawdzaj, czy dziąsła nie są mocno zaczerwienione, a z pyska nie wydobywa się gnilny zapach.
Zobacz także: Jak założyć hodowlę psów – E-book hodowcy i behawiorysty
2. Żywienie dostosowane do wieku
Dieta seniora powinna być lekkostrawna i bogatsza w składniki wspierające regenerację.
-
Mniej kalorii, więcej jakości: Wybieraj karmy typu „Senior”, które mają obniżoną kaloryczność, ale wysoką zawartość pełnowartościowego białka.
-
Suplementacja: Skonsultuj z weterynarzem wprowadzenie preparatów na stawy (glukozamina, chondroityna, kolagen) oraz kwasów Omega-3, które wspierają pracę mózgu i serca.
-
Małe porcje: Zamiast jednego dużego posiłku, podawaj 2–3 mniejsze, aby nie obciążać układu trawiennego.
3. Ruch i wsparcie aparatu ruchu
Starszy pies nadal potrzebuje spacerów, ale ich intensywność musi być dobrana do jego możliwości.
-
Krócej, a częściej: Zamiast jednej godzinnej wyprawy, zabierz psa na trzy 15-minutowe spacery. Pozwól mu węszyć – to świetna gimnastyka dla mózgu.
-
Omijaj przeszkody: Jeśli Twój pies ma problemy ze stawami, unikaj schodów i skakania na kanapę. Zainwestuj w specjalną rampę do samochodu lub schodki domowe.
-
Komfortowy sen: Wybierz legowisko ortopedyczne (z pianki memory), które odciąży bolące kręgi i stawy.
4. Zmiany poznawcze (Psia demencja)
Zespół dysfunkcji poznawczych (CCDS) przypomina ludzkiego Alzheimera. Pies może wydawać się zagubiony, szczekać w nocy lub zapominać wyuczonych komend.
-
Trening umysłu: Zabawki węchowe, maty do lizania i proste sztuczki pomagają utrzymać mózg w dobrej kondycji.
-
Stała rutyna: Seniorzy gorzej znoszą zmiany. Staraj się zachować stały rytm dnia, aby pies czuł się bezpiecznie.
5. Obserwacja sygnałów ostrzegawczych
Starsze psy często maskują ból. Zwróć uwagę na:
-
Trudności z wstawaniem rano.
-
Zmianę apetytu lub nadmierne pragnienie.
-
Nagłe zmiany w zachowaniu (agresja lub wycofanie).
-
Pojawienie się nowych guzków pod skórą (zawsze konsultuj je z lekarzem!).
Twój pies może teraz potrzebować więcej czasu na wyjście z domu, częstszych przerw na siku i ogromnej ilości wyrozumiałości. Pamiętaj, że on nie robi Ci na złość – po prostu jego ciało przestaje nadążać za duchem.